Voor een ander mannenblad maakte ik ooit een tweeluik-reportage ‘Lul voor een dag’ en ‘Vagina voor een dag’. Excusez les mots, maar directer konden we het niet brengen. Aan een bataljon bekende Nederlandse en Vlaamse dames vroegen we wat ze zouden doen als ze voor één dagje man zouden kunnen zijn, aan de bekende mannen wat ze met hun vrouwelijke fysiek en eigenschappen zouden aanvangen. De antwoorden waren, gekoppeld aan bepaalde BN-ers en BV-ers, hilarisch en behalve de ‘tegen een boom aan plassen’-uitzonderingen nooit voor de hand liggend. Veel mannen wilden zich voor één dag vol overgave verlagen tot lichtzinnige dames als het op sex aankwam, veel vrouwen wilden graag weten hoe het voelde om te nemen in plaats van te krijgen.
Ik moest aan de reportages van 10 jaar terug denken toen ik vandaag over Elisa Beenakker (26) las. Zij is de reclamevrouw die het filmpje bedacht voor Lactacyd, en wel de eerste commercial die gemaakt is vanuit het perspectief van de vrouwelijke schede. Nou is Lactacyd een producent van intieme verzorgingsproducten voor vrouwen, waarmee meteen de doelgroep voor de commercial gezegd is. Lactacyd wil middels het opvallende filmpje vrouwen bewust maken van de dagelijkse gebeurtenissen die van invloed zijn op het geslachtsdeel. As far as good. Maar hoe gaat zulks in z’n werk? De camera legt zeven alledaagse situaties vast. De kijker ziet diverse voorwerpen op zich afkomen, zoals een zadel van een spinning-fiets, een openbaar toilet, een string, een scheermes, de aanloop naar een vrijpartij en tot slot een tampon. Elisa Beenakker legt uit: ”We doen onszelf heel wat aan met strakke broeken, strings, sporten, scheren, transpireren en sex. Met jeuk en irritatie tot mogelijk gevolg. Ik wilde vrouwen bewust maken van wat zich rondom de vagina afspeelt vanuit het perspectief van de vagina.”
Voordat je me beschuldigd van wanstaltig surfgedrag: ik heb de commercial nog niet gezien. En heel eerlijk wil ik die ook helemaal niet (meer) zien. In het ANP-bericht over de reclamefilm verklaarde de reclamemaakster het volgende:
‘Het was nog een heel project om scènes te kunnen schieten met een camerastandpunt vanuit het lichaam. Daarvoor werden gespecialiseerde regisseurs en cameramensen gevonden. Er werd een lens gebruikt die normaal gesproken wordt gebruikt voor het filmen van het leven in een vogelnestje.’
Enige waar ik benieuwd naar ben, is over welke gespecialiseerde regisseurs en cameramensen hier sprake is en welke negorij zij doorgaans hebben. En voor de rest ga ik nu eerst eens googlen naar het leven in vogelnestjes en de speciale lenzen die dat kunnen vastleggen.